Scheidingsexpert: Dit zijn signalen dat ‘die schoenen mogen niet mee’ je kind klem zet na de scheiding
De signalen zitten soms in de kleinste dingen
Een kind dat zijn nieuwe schoenen niet mee mag nemen naar de andere ouder. Op zichzelf lijkt het misschien een praktisch detail. Maar voor een professional kan juist zo’n klein moment waardevolle informatie bevatten.
In JM Ouders vertelt Roos Boer over signalen waaraan je kunt herkennen dat een kind na een scheiding klem dreigt te raken tussen zijn ouders.
Dat hoeft zich namelijk niet direct te uiten in grote problemen of een kind dat openlijk partij kiest. Het kan veel subtieler beginnen. Een kind dat voorzichtig wordt met wat het over de andere ouder vertelt. Spullen die niet van het ene naar het andere huis mogen. Spanning rond een overdracht. Of een kind dat eerst lijkt te peilen hoe een ouder reageert voordat het iets vertelt.
Voor professionals vraagt dat om goed kijken én luisteren.
Niet ieder signaal betekent automatisch dat een kind klem zit. Maar wanneer meerdere kleine signalen terugkomen, kunnen ze aanleiding zijn om verder te onderzoeken hoe vrij het kind zich daadwerkelijk voelt om tussen beide werelden te bewegen.
Juist wat op het eerste gezicht onbelangrijk lijkt, kan veel vertellen over de werkelijkheid waarin een kind na een scheiding leeft.
“Een kind wil niet kiezen. Het wil gewoon van papa én mama houden. Zodra het dat niet meer durft, raakt het zichzelf kwijt.”
KIJK VANUIT DE KERN
Wat vertelt dat kleine signaal je?
Als professional krijg je niet altijd een kind tegenover je dat zegt: “Ik zit klem tussen mijn ouders.”
Veel vaker zie je iets kleins.
Een tas die niet mee mag. Een kind dat bij de overdracht ineens stil wordt. Een verhaal over het weekend dat voorzichtig wordt verteld. Een kind dat eerst naar zijn moeder kijkt voordat het antwoord geeft op een vraag over vader.
Het is verleidelijk om zulke momenten als details te zien.
Maar juist daar kan belangrijke informatie zitten.
Niet door onmiddellijk een conclusie te trekken, maar door nieuwsgierig te worden:
Wat zie ik hier gebeuren? Is dit een eenmalig moment of zie ik een patroon? Wanneer verandert het gedrag van het kind? En hoeveel vrijheid ervaart het om in beide werelden gewoon zichzelf te zijn?
Daarmee wordt observeren onderdeel van je professionele handelen.
Niet ieder signaal vraagt direct om een interventie. Soms vraagt het eerst om beter kijken, doorvragen en verbanden leggen.
Kijken vanuit de Kern betekent hier: aandacht hebben voor wat klein lijkt, omdat juist daarin zichtbaar kan worden wat nog niet wordt uitgesproken.
